สรุปการเรียนการสอนสัปดาห์ที่ 6 วันอังคารที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2556

สรุปการเรียนการสอนสัปดาห์ที่ 6 วันอังคารที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2556

          แจ้งรายละเอียดเกี่ยวกับการสอบ จะสอบในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ.2557 และได้เช็คชื่อตามปกติ ให้นักศึกษาใส้รูปใน E-Learning ให้เรียบร้อยด้วย
อาจารย์ได้เปิดงานของนักศึกษา ที่ส่งในไดร์ฟ อาจารย์ได้พูดถึงความชัดเจนของการดราฟ Font การปรับแต่งด้วย brush การดราฟด้วยเส้นต่างๆ ยกตัวอย่างการดราฟ ข เราต้องรู้ว่าเราจะใช้เครื่องมือตัวใด จะใช้ขนาดเท่าใด การใช้เครื่องมันก็จะแตกต่างกัน หลังจากการดราฟ Font เสร็จ ต้องกด Object → Path → Outline Stroke เส้นที่ใช้จริงมีขนาด 0.001 pt ใช้เส้นบางที่สุดและจะมีน้ำหนักเดียวกัน

ดราฟโครงสร้าง CRU-Lanchand

ดราฟโครงสร้าง CRU-Lanchand

เพิ่มเติมจากการดราฟ Font CRU-Lanchand โดยการใช้ Stroke เเละ Brushes ปรับเเต่งโครงสร้างมา 5 แบบ พร้อมใส่ชื่อ-นามสกุลพร้อมรหัสนักศึกษาตัวเองลงล่างขวา

ดราฟ Font CRU-Lanchand (โครงสร้างเดิม)

ดราฟ Font CRU-Lanchand (โครงสร้างใหม่ 5 แบบ)

สรุปการเรียนการสอนสัปดาห์ที่ 5 วันอังคารที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2556

       สรุปการเรียนการสอนสัปดาห์ที่ 5 วันอังคารที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2556

         อาจารย์ได้ให้นักศึกษาออกมานำเสนอการแปลสรุปข่าว ในอาทิตย์หน้าให้ออกมานำเสนอครั้งละ 3 คน และได้สอบถามนักศึกษาเกี่ยวกับงานกลุ่มว่าคิด Koncept อะไร แล้วให้เลือกว่าจะขายอะไรในงาน
GIFT ON THEMOON
อาจารย์ได้ดู Blog ของนักศึกษาแล้วบอกให้จัด blog หรือสรุปการเรียนให้ได้ใจความและได้ตรวจการดราฟโครงสร้างตัวอักษร Lanchand

ดราฟโครงสร้างของชุดตัวอักษร CRU-Lanchand

            ดราฟโครงสร้างของชุดตัวอักษร CRU-Lanchand

งานที่ได้รับมอบหมาย

ดราฟโครงสร้างของชุดตัวอักษร CRU-Lanchand

สรุปผลการเรียนครั้งที่ 4 วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556

วันอังคารที่ 4 วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556

แบบตัวอักษรและตัวพิมพ์ ภาษาอังกฤษ-ไทย

สัดส่วนและโครงสร้างมาตรฐาน แบบตัวอักษรและตัวพิมพ์ ภาษาอังกฤษ-ไทย ของ CRU-Font Family         ชื่อแบบตัวพิมพ์(Font) ซีอาร์ยู-ลานจันทร์ CRU-LanChand โดย ผศ.ประชิด ทิณบุตร
ก่อนการออกแบบตัวอักษรและตัวพิมพ์ หรือมีวัตถุประสงค์ปลายทางคือสร้างเป็นไฟล์โปรแกรมคอมพิวเตอร์ฟ้อนต์(Program Computer Font) ที่สามารถนำไปจดลิขสิทธิ์ผลงานประเภทวรรณกรรมได้นั้น ขั้นตอนก่อนเริ่มทำงาน นักออกแบบเองควรต้องมีการศึกษาและการนำเสนอ-สื่อแสดงกระบวนวิธีการสร้างสรรค์ผลงาน เพื่อสื่อถึงความคิดสร้างสรรค์ เทคนิควิธีของตนเองเอาไว้รองรับ อันเป็นการประกาศสิทธิ์ แสดงหลักฐานเอาไว้เพื่อพิสูจน์ความเป็นเจ้าของเอาไว้ ดังเช่นในที่นี้เป็นผลงานที่เกิดจากการศึกษาวิจัย ศึกษา ทดสอบ สอบถามตามกระบวนการทำงานวิจัยแบบสร้่างสรรค์ จนได้ผลงานออกมาจาก และเป็นส่วนหนึ่งในการวิจัยเรื่อง การออกแบบกราฟิกเอกลักษณ์ สำหรับมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม ปีงบประมาณ 2552 และเผยแพร่อ้างอิงไว้ที่นี้เพื่อเป็นแนวทางสำหรับนักออกแบบรุ่นใหม่และลูกศิษย์ลูกหาได้ใช้เป็นแนวทาง ก่อนที่จะออกแบบ ร่างแบบ ว่าควรต้องศึกษาเริ่มต้นไปพร้อมกันการศึกษาเครื่องมือหรือซอฟต์แวร์เพื่อการเขียนแบบตั้งต้นอย่างไร โครงสร้างสัดส่วนทั้ง 5 แบบที่นำเสนอนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่ง โดยการศึกษา อ้างอิงจากโครงสร้างมาตรฐานตัวอักษรไทยและตัวพิมพ์ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน 2540 แบบตัวอักษรลาติน แบบ Serif มากำหนดขึ้นเป็นโครงสร้างและสัดส่วนของตัวพิมพ์ชุด CRU-LanChand ดังมีรูปแบบ ขนาด สัดส่วน ตามตารางกริดที่แสดงนี้

ขอขอบคุณอาจารย์ประชิด ทิณบุตร ที่ได้นำข้อมูลชุดนี้มาเป็นแนวทางในการศึกษา

ที่มาhttp://typefacesdesign.blogspot.com/2011/12/cru-font-family.html

สรุปการเรียนการสอนสัปดาห์ที่ 3 วันอังคารที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556

      สรุปการเรียนการสอนสัปดาห์ที่ 3 วันอังคารที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556           

        อาจารย์ได้พูดถึงการสร้าง Drive อย่างถูกต้อง ต้องใช้ชื่อภาษาอังกฤษในการตั้งชื่อ นำหน้าด้วยรหัสวิชา ตามด้วยชื่อตัวเอง และ ชื่องาน และยังได้พูดถึงการจัดเก็บงานเข้าในแฟ้ม โดยการลากและดึงแฟ้มข้อมูลใส่ในแฟ้มที่เราต้องการ และยังได้พูดถึงการแปลข่าว ให้แปลใส่ลงในแฟ้มที่มีชื่อว่า New Translation ก่อนไม่อย่างนั้นจะไม่อนุญาติให้นำเสนอ

อาจารย์ได้อธิบายความหมายของ Font กับ Typeface เป็นตัวเดียวกัน คำว่า Font คือตัวพิมพ์ หรือ ชุดแบบอักษร แบบตัวอักษรมีอยู่ 2 แบบด้วยกันคือ 1.ตัวอักษรแบบมีหัว 2.ตัวอักษรแบบไม่มีหัว

งานที่ได้รับมอบหมาย

จับกลุ่มและตั้งชื่อกลุ่ม ออกแบบโลโก้กลุ่ม งาน Gift On The Moon.ทำสินค้าที่เกิดจาก Font หรือใช้

สมาชิกในกลุ่ม

1. 5511300195 นางสาวศันสนีย์ สุพิทักษ์
2. 5511302548 นางสาวคัดคณา อายุสุข
3. 5511302555 นายปานเทพ สายพฤกษ์
4. 5511302662 นางสาวศิรินันท์ สะอาด
5. 5511302795 นายณชนก ปานจันทร์

การออกแบบฟอร์น

ออกแบบฟอร์น " ก ชวนอวดอักษรไทยให้ปรากฏจริง Hamburgefonstiv "

การออกแบบฟอร์น " ก ชวนอวดอักษรไทยปรากฏจริง Hamburgefonstiv " ตามที่ได้รับมอบหมายเป็นการบ้าน ในวันที่ 12/11/2556

ส่งผลงานการออกแบบฟอร์น " ก ชวนอวดอักษรไทยปรากฏจริง Hamburgefonstiv "

วันอังคารที่12/11/2556 ARTD2304วิชาการออกแบบตัวอักษรเพื่อการพิมพ์

วันอังคารที่12/11/2556 ARTD2304วิชาการออกแบบตัวอักษรเพื่อการพิมพ์

        สรุปผลการเรียนกิจกรรมการเรียนการสอนวันอังคารที่12/11/2556

อาจารย์ได้สอนวิธีการสร้างบล๊อกอย่างถูกต้อง และการตกแต่งบล็อกให้สวยงาม

อาจารย์ได้ให้ทำแบบทดสอบก่อนเรียน พร้อมปฏิบัติตามอาจารย์ เเละให้เราทำความเข้าใจกับระบบการนำเสนอ

สมัครเป็นใน Surveycan.

งานที่ได้รับมอบหมายให้ทำ

        ออกเเบบตัวอักษรคำว่า "ก ชวนอวดอักษรไทยให็ปรากฏจริง Hamburgefonstiv" เเละให้ทำใน illustrator ในขนาด A3 เเละให้อัปลงBlogที่อาจารย์เเชร์มาให้เเละอัปลงBlogของตังเอง เเละปริ้นใส่กระดาษ A4ส่ง ในคาบเรียนสัปดาห์ต่อไป (พร้อมเตรียม กระดาษการฟ เเละ ดินสอ 2B)

FONT

FONT 

        Font หมายถึง เป็นกลุ่มของตัวอักษรข้อมูลที่พิมพ์ได้ หรือแสดงผลได้ที่กำหนดแบบและขนาด ประเภทการออกแบบสำหรับชุด font คือ typeface และการแปรผันของการออกเพื่อสร้างเป็น typeface family เช่น Helvetica เป็น typeface family, Helvetica italic เป็น typeface และ Helvetica italic 10-piont คือ font ในทางปฏิบัติ font และ typeface ใช้โดยไม่เน้นความแม่นยำ outline font เป็น ซอฟต์แวร์ typeface ที่สามารถสร้างช่วงขนาดของฟอนต์ bitmap font เป็นการนำเสนอแบบดิจิตอลของฟอนต์ที่มีขนาดตายตัว หรือจำกัดกลุ่มของขนาด ซอฟต์แวร์ outline font ที่นิยมมาก 2 โปรแกรมปัจจุบัน คือ true type และ adobe's type 1โดยฟอนต์ true type มากับระบบการ Windows และ Macintosh ส่วน type 1 เป็นมาตรฐาน outline font (ISO 9541) ทั้งฟอนต์ true type และ type 1 สามารถใช้กับเครื่องพิมพ์ adobe's postscript (ถึงแม้ว่า) adobe พูดว่าฟอนต์ type 1 สามารถใช้ได้เต็มที่กับภาษา post script

ที่มา : widebase.nethttp://www.com5dow.com/%E0%B9%84%E0%B8%82%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%B1%E0%B8%9E%E0%B8%97%E0%B9%8C-it/995-font-%E0%B8%84%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%AD%E0%B8%B0%E0%B9%84%E0%B8%A3.html

ความแตกต่างของไทป์เฟซกับฟอนต์

        บุคคลทั่วไปมักใช้คำว่า ฟอนต์ (font/fount) เรียกแทนไทป์เฟซ หรือใช้เรียกสลับกัน แต่ในความจริงแล้วมีความหมายที่แตกต่างกัน ไทป์เฟซหมายถึงชุดตัวอักษรที่มีรูปแบบเดียวกัน ไม่ว่าจะมีขนาดใหญ่เล็กเท่าไร เช่น Arial, Arial Bold, Arial Italic และ Arial Bold Italic ต่างเป็นไทป์เฟซคนละชนิดกัน ส่วนฟอนต์จะหมายถึงชุดตัวอักษรที่มีทั้งไทป์เฟซและขนาดเดียวกัน ตัวอย่างเช่น Arial 12 พอยต์ก็เป็นฟอนต์หนึ่ง Arial 14 พอยต์ก็เป็นฟอนต์หนึ่ง Arial Bold 14 พอยต์ก็เป็นอีกฟอนต์หนึ่ง เป็นต้น ในการสร้างเอกสารแบบดิจิทัล ผู้ใช้สามารถเปลี่ยนขนาดฟอนต์ได้เองในคอมพิวเตอร์ ทำให้ความแตกต่างของไทป์เฟซกับฟอนต์จึงลดความสำคัญลงไป

        สำหรับตระกูลหรือสกุลของตัวอักษร (font/type family) มีความหมายกว้างกว่าไทป์เฟซ กล่าวคือ แบบตัวอักษรชื่อเดียวกันที่อาจมีรูปแบบต่างๆ กัน ถือเป็นแบบอักษรตระกูลเดียวกัน โดยปกติจะมี 4 รูปแบบคือ roman, italic, bold, bold italic แบบอักษรบางตระกูลอาจมี narrow, condensed หรือ black อยู่ด้วยก็ได้ ดังนั้น Arial, Arial Bold, Arial Italic และ Arial Bold Italic ทั้งหมดเป็นแบบอักษรในตระกูล Arial ในขณะที่ Helvetica หรือ Courier ก็เป็นอีกตระกูลหนึ่ง

ลักษณะทั่วไป

เชิงอักษร
แบบอักษรมีเชิง (เซริฟ)
แบบอักษรไม่มีเชิง (ซานส์เซริฟ)
"เชิง" คือส่วนที่เน้นสีแดง

        ไทป์เฟซสามารถแบ่งได้เป็นสองประเภทใหญ่ๆ คือ แบบมีเชิง (serif) และแบบไม่มีเชิง (sans serif)
แบบเซริฟคือแบบอักษรที่มีขีดเล็กๆ อยู่ที่ปลายอักษรเรียกว่า เซริฟ ดังที่ปรากฏในตัวอักษรตระกูล Times แบบอักษรชนิดนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าแบบโรมัน (roman) ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากอักษรที่จารึกไว้ในหินของอาณาจักรโรมัน เซริฟมีส่วนช่วยในการกวาดสายตาไปตามตัวอักษร ทำให้อ่านง่าย และนิยมใช้สำหรับพิมพ์เนื้อความ
ส่วนแบบซานส์เซริฟก็มีความหมายตรงข้ามกันคือไม่มีขีดที่ปลายอักษร และมีชื่อเรียกอีกอย่างว่าแบบกอทิก (gothic) อักษรชนิดนี้ไม่เหมาะกับการเป็นเนื้อความ แต่เหมาะสำหรับใช้พาดหัวหรือหัวเรื่องที่เป็นจุดเด่นซึ่งมองเพียงครั้งเดียว อย่างไรก็ตาม ฟอนต์สมัยใหม่ที่ได้รับการออกแบบในคอมพิวเตอร์ อาจมีทั้งแบบเซริฟและซานส์เซริฟปะปนกันในฟอนต์หนึ่งๆ
ความกว้างอักษร

      หากจะแบ่งประเภทตามความกว้างของอักษร สามารถแบ่งได้สองแบบคือ แบบกว้างตามสัดส่วน (proportional) และแบบกว้างขนาดเดียว (monospaced)
ผู้คนส่วนมากนิยมไทป์เฟซแบบกว้างตามสัดส่วน ซึ่งความกว้างอักษรจะแปรผันไปตามความกว้างจริงของรูปอักขระ เนื่องจากดูเหมาะสมและอ่านง่าย แบบอักษรประเภทนี้พบได้ทั่วไปตามสิ่งพิมพ์ต่างๆ รวมไปถึง GUI ในโปรแกรมคอมพิวเตอร์ (อาทิโปรแกรมประมวลคำหรือเว็บเบราว์เซอร์) แต่ถึงกระนั้น รูปอักขระที่ใช้แทนตัวเลขในหลายไทป์เฟซมักออกแบบให้มีความกว้างเท่ากันหมด เพื่อให้สามารถจัดเรียงได้ตรงตามคอลัมน์
ส่วนไทป์เฟซแบบกว้างขนาดเดียวเป็นการออกแบบที่มีจุดประสงค์เฉพาะ มีความกว้างอักษรเท่ากันหมดไม่ขึ้นอยู่กับรูปอักขระ คล้ายอักษรที่พิมพ์จากเครื่องพิมพ์ดีดซึ่งมีคอลัมน์ของตัวอักษรตรงกันเสมอ แบบอักษรชนิดนี้มีที่ใช้ในระบบปฏิบัติการคอมพิวเตอร์บางชนิดเช่น DOS, Unix และเป็นที่นิยมในหมู่โปรแกรมเมอร์สำหรับแก้ไขซอร์สโคด ศิลปะแอสกี (ASCII Art) เป็นตัวอย่างหนึ่งที่จำเป็นต้องใช้อักษรแบบกว้างขนาดเดียวเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์
ถ้าหากพิมพ์ตัวอักษรสองบรรทัดด้วยจำนวนอักษรที่เท่ากันในแต่ละบรรทัด ไทป์เฟซแบบกว้างขนาดเดียวเราจะเห็นความกว้างทั้งสองบรรทัดเท่ากัน ในขณะที่แบบกว้างตามสัดส่วนจะกว้างไม่เท่ากัน และอาจไม่กว้างเท่าเดิมเมื่อเปลี่ยนไทป์เฟซ เนื่องจากรูปอักขระกว้างเช่น W, Q, Z, M, D, O, H, U ใช้เนื้อที่มากกว่า และรูปอักขระแคบเช่น i, t, l, 1 ใช้เนื้อที่น้อยกว่าความกว้างเฉลี่ยของอักษรอื่นในไทป์เฟซนั้นๆ

การวัดขนาดฟอนต์

ขนาดของไทป์เฟซและฟอนต์ในงานพิมพ์ โดยปกติจะวัดในหน่วย พอยต์ (point) ซึ่งหน่วยนี้ได้กำหนดขนาดไว้แตกต่างกันในหลายยุคหลายสมัย แต่หน่วยพอยต์ที่แท้จริงนั้นมีขนาดเท่ากับ 172 นิ้ว สำหรับการออกแบบอักษร จะวัดด้วยหน่วย เอ็ม-สแควร์(em-square) เป็นหน่วยที่สัมพันธ์กับฟอนต์ขนาดนั้นๆ โดยหมายถึงความสูงที่สูงกว่าเล็กน้อยตั้งแต่ยอดปลายหางอักษรที่ชี้ขึ้นบน ลงไปถึงสุดปลายหางอักษรที่ชี้ลงล่างของฟอนต์นั้นๆ เอง ซึ่งเท่ากับความสูงของตัวพิมพ์ในงานพิมพ์ หรืออาจสามารถวัดได้ในหน่วยมิลลิเมตร คิว (¼ ของมิลลิเมตร) ไพคา (12 พอยต์) หรือเป็นนิ้วก็ได้


        ความสูง 1 em คือความสูงของตัวพิมพ์ ดังนั้น em dash จึงหมายถึงอักขระขีดที่ยาวกินเนื้อที่ 1 em อยู่ที่มุมล่างขวาของภาพอักษรส่วนมากใช้เส้นบรรทัดหรือเส้นฐานเดียวกัน (baseline) ซึ่งหมายถึงเส้นตรงแนวนอนสมมติที่ตัวอักษรวางอยู่ในแนวเดียวกัน รูปอักขระของอักษรบางตัวอาจกินเนื้อที่สูงหรือต่ำกว่าเส้นฐาน (เช่น d กับ p) เส้นตรงสมมติที่ปลายหางของอักษรชี้ขึ้นบนและลงล่าง เรียกว่าเส้นชานบน (ascent) และเส้นชานล่าง (descent) ตามลำดับ ระดับของเส้นทั้งสองอาจรวมหรือไม่รวมเครื่องหมายเสริมอักษรก็ได้ ขนาดของฟอนต์ทั้งหมดจะวัดระยะตั้งแต่เส้นชานบนถึงเส้นชานล่าง นอกจากนั้นยังมีเส้นสมมติกำกับความสูงสำหรับอักษรตัวใหญ่กับอักษรตัวเล็ก ความสูงของอักษรตัวเล็กจะวัดจากความสูงของอักษร "x" ตัวเล็ก (x-height) ถ้าเป็นฟอนต์ภาษาไทยให้วัดจากอักษร "บ" ส่วนความสูงของอักษรตัวใหญ่ (cap height) ปกติจะวัดจากเส้นที่อยู่เท่ากับหรือต่ำกว่าเส้นชานบนเล็กน้อยถึงเส้นฐาน อัตราส่วนระหว่างความสูงอักษร x กับเส้นชานบนหรือความสูงอักษรตัวใหญ่มักถูกใช้สำหรับการจำแนกลักษณะของไทป์เฟซhttp://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%9B%E0%B9%8C%E0%B9%80%E0%B8%9F%E0%B8%8B

ผลการเรียนรู้สัปดาห์ที่1 วันที่ 5 พ.ย. 2556

วันอังคาร ที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ.2556

กิจกรรมการเรียนการสอนเปิดเทอมวันแรก 2/2556 วิชาการออกแบบตัวอักษรเพื่อการพิมพ์

         วันนี้เป็นวันแรกของการเรียนวิชา ARTD2304การออกแบบตัวอักษรเพื่อการพิมพ์ อาจารย์ได้บอกข้อตกลงของการเข้าเรียนวิชานี้  1.ให้เข้าไปที่เว็บhttp://typefacesdesign.blogspot.com/ ให้นักศึกษาเข้าไปดูประวัติิผลงานของอาจารย์ที่ได้ทำไว้ร่วมกับรุ่นพี่ อาจารย์ได้แนะนำการเรียนการสอนแบบสังเขป ให้เรียนรู้ข้อมูลต่างๆด้วยตนเอง สั่งงานให้นักศึกษาได้ทำ 2.ให้นักศึกษากรอกข้อมูลส่วนตัวของตนเอง 3.ตอบแบบสอบถาม 4.การเรียนรู้ด้วยตนเอง 5.สมัครเป็นสมาชิกใหม่ของระบบอีเลิร์นนิ่ง

       ขอบคุณ อาจารย์ประชิด ทินบุตร สำหรับข้อมูลการเรียนรู้ในวันนี้ ที่มาhttp://typefacesdesign.blogspot.com/